24 Jan

Polski prawnik w UK

Polski prawnik w UK – różnice w określeniach i obowiązkach

Terminem „prawnik” określa się grupę osób specjalizującą się w świadczeniu usług z zakresu prawa. Niemniej jednak, w zależności od rodzaju wykonywanych obowiązków, w jej obrębie wyróżnia się też mniejsze zawody prawnicze. Każdy z nich określany jest w inny sposób. Postanowiliśmy wyjaśnić zawiłości związane z nazewnictwem i napisać jak określany jest polski prawnik w UK, zwracając szczególną uwagę na to, czym się konkretnie zajmuje.

Polski prawnik w UK – określenia

  • Solicitor – to prawnik, który zajmuje się prowadzeniem spraw klientów i reprezentowaniem ich stanowiska przed instytucjami np. urzędami lub ubezpieczalniami oraz sądami (może uczestniczyć w sprawach, ale jako reprezentant, a nie obrońca). Pełni również funkcję pośrednika między klientem a barristerem. Główny zakres jego działań stanowi doradztwo i to w przeróżnych zakresie oraz sporządzanie wszelkiego rodzaju dokumentów, począwszy od aktów własności nieruchomości, po testamenty, dokumenty rozwodowe, wnioski roszczeniowe o odszkodowania i roszczenia PPI, umowy przedsiębiorcze, kontrakty. Tego rodzaju polski prawnik w UK bardzo często pracuje w prywatnych kancelariach lub zakłada własną działalność gospodarczą. Może też liczyć na zatrudnienie w dużej firmie lub korporacji – wtedy świadczy usługi doradcze, które mają przysporzyć jej korzyści, zajmuje się obsługą prawną spotkań, rejestrowaniem i archiwizowaniem wszelkiej dokumentacji, proponowaniem możliwych rozwiązań z sytuacji itp. Oczywiście, aby nim zostać należy ukończyć odpowiednie studia prawnicze bądź kurs przekwalifikowujący, następnie uzyskać pozytywną ocenę z kursu praktycznego i odbyć m.in. dwuletnią praktykę w kancelarii pod opieką doświadczonego solicitora.
  • Barrister – to polski prawnik w UK, który pełni rolę adwokata/obrońcy osoby oskarżonej przed sądem o dokonanie przestępstw karnych, gospodarczych itp. Do jego zadań należy zebranie mocnego materiału dowodowego, na podstawie którego możliwe stanie się uniewinnienie klienta bądź zmniejszenie wymiaru kary, którą będzie musiał ponieść za swoje czyny. Przygotowuje linię obrony, przedstawia stanowisko klienta, szuka świadków itp., a zatem dąży do korzystnego dla klienta zakończenia sprawy. Aby móc pracować w tym zawodzie konieczne jest, oprócz ukończenia studiów, zrobienie aplikacji, której koszty należy pokryć z własnej kieszeni. Zdobycie wykształcenia jest dość drogie, jednak późniejsze zarobki w pełni to wynagradzają.
  • Attorney – to polski prawnik w UK, który broni oskarżonego w sądzie. Zajmuje się tym samym, co barrister, jednak różnica polega na tym, że nie może reprezentować przed sądem oskarżyciela czy powoda.
  • Counsel – to określenie, którego używa się w stosunku do radców prawnych. Polski prawnik w UK pracujący w tym zawodzie zajmuje się głównie udzielaniem porad klientom i doradzaniem najlepszych możliwych rozwiązań z trudnych sytuacji.
  • Advocate – tym mianem określa się polskiego prawnika w UK, który broni interesów oskarżonego lub oskarżyciela. Oczywiście musi działać na korzyść klienta i dołożyć wszelkich starań, by w czasie śledztwa poniósł jak najmniejsze starty (nawet jeśli jest winien zarzucanych mu czynów).
9 Jan

Prawo jazdy

Egzamin na prawo jazdy w UK – informacje

Chcesz uzyskać dokument uprawniający do kierowania pojazdami na terenie Wielkiej Brytanii? Musisz zdać egzamin na prawo jazdy, który składa się z dwóch części – teoretycznej i praktycznej. O tym, jak każda z nich wygląda, dowiesz się z dalszej części artykułu.

Egzamin na prawo jazdy – informacje na temat części teoretycznej:

  • Jako kursant musisz zarezerwować sobie termin egzaminu teoretycznego. W tym celu należy skontaktować się z odpowiednim ośrodkiem egzaminacyjnym.
  • Na egzamin należy ze sobą zabrać: tymczasowe praco jazdy oraz counterpart.
  • Egzamin teoretyczny na prawo jazdy podzielony jest na dwie części, mianowicie test wyboru oraz hazard perception, czyli testu dotyczącego przewidywania zagrożeń na drodze.
  • Część testowa odbywa się w języku angielskim i obejmuje 50 pytań, z czego 45 stanowią pytania zamknięte z wyborem odpowiedzi, a pozostałych 5 to pytania z serii case study, czyli studium przypadku.
  • Część testowa trwa 57 minut. Aby ją zaliczyć trzeba udzielić poprawnej odpowiedzi na 43 pytania.
  • Część testową egzaminu na prawo jazdy zdaje się na komputerze. Udzielanie odpowiedzi odbywa się przed wskazanie odpowiedzi palcem (dotyk ekranu). Po jego zakończeniu następuje kilkuminutowa przerwa i przechodzi się do części drugiej – hazard perception.
  • W trakcie hazard perception kursantowi odtwarzane są filmiki przedstawiające codzienne sytuacje na drodze i możliwe zagrożenia, które mogą wystąpić w ich trakcie. Osoba zdająca egzamin musi je jak najszybciej zauważyć i kliknąć dowolny przycisk myszy. Oczywiście największe znaczenie ma szybkość i prawidłowość reakcji. Zaliczenie tej części egzaminu następuje po uzyskaniu 44 punktów (w sumie można zdobyć 75 pkt.).

Egzamin na prawo jazdy – informacje na temat części praktycznej:

  • Egzamin praktyczny, podobnie jak teoretyczny, wymaga dokonania wcześniejszej rezerwacji terminu.
  • Na egzamin trzeba ze sobą zabrać dokument poświadczający zaliczenie egzaminu teoretycznego, tymczasowe prawo jazdy oraz druk counterpart.
  • Każdy kursant, który podchodzi do egzaminu praktycznego, zobowiązany jest do „załatwienia” sobie samochodu, z którego będzie podczas niego korzystał, ponieważ ośrodki nie dysponują własnymi pojazdami. Najlepiej wypożyczyć go z pomocą instruktora, który doskonale orientuje się w wymaganiach, które musi spełnić auto.
  • Egzamin rozpocznie się badaniem wzroku oraz pytaniami w formie „Show Me and Tell Me” – służą one sprawdzeniu twojej wiedzy z zakresu obsługi samochodu.
  • Ostatni etap egzaminu praktycznego na prawo jazdy, to poruszanie się po drodze, które trwa 40 minut. Na koniec zostaniesz jeszcze poproszony o samodzielne dotarcie do wskazanego przez instruktora miejsca (przewidziany czas na wykonanie zadania to 10 minut).
4 Jan

Postępowanie spadkowe

Jak przebiega postępowanie spadkowe?

Zmarł ci ktoś bliski i stałeś się spadkobiorcą? Zanim będziesz mógł pełnoprawnie korzystać z pozostawionych przez zmarłego dóbr, czeka cię postępowanie spadkowe przed sądem lub u notariusza. Jak ono przebiega?

Postępowanie spadkowe u notariusza

To opcja, która pozwała dopełnić formalności w krótszym czasie, ale trzeba liczyć się z pewnymi kosztami. Ich wysokość może być różna w zależności od wybranej kancelarii. Ustanowienie spadkobiorców wymaga osobistego stawienia się u notariusza wszystkich osób, które zachowują prawo do dziedziczenia po zmarłym. Każda z nich powinna przynieść ze sobą akt urodzenia, akt zgonu spadkodawcy oraz akt zawarcia małżeństwa, z którego wynika m.in. zmiana nazwiska.

Osoby brane pod uwagę jako spadkobiercy muszą oświadczyć, czy decydują się na przyjęcie spadku, czy też zrzekają się z przysługującej im części. Na podstawie ich oświadczeń notariusz sporządza prawomocny akt (ma taką samą moc prawną jak postanowienie sądu w tej kwestii) poświadczający dziedziczenie, który zostaje wprowadzony do Rejestru Aktów Poświadczenia Dziedziczenia. Oryginał sporządzonego dokumentu przechowuje notariusz, natomiast każdy ze spadkobierców może otrzymać jego odpis za uiszczeniem stosownej opłaty.

Postępowanie spadkowe przed sądem

Drugie rozwiązanie to oczywiście potwierdzenie prawa do dziedziczenia majątku przed sądem. Niestety ma ono jeden znaczący minus – termin rozprawy może zostać wyznaczony nawet za kilka miesięcy od daty złożenia dokumentów. Aby ustalić prawo do dziedziczenia spadku, należy złożyć we właściwym dla miejsca zamieszania spadkodawcy sądzie rejonowym wniosek. W przypadku dziedziczenia dóbr przez kilka osób, trzeba je wszystkie uwzględnić we wniosku (podać ich dane osobowe oraz adres zamieszkania). Oczywiście należy dołączyć do niego akt zgonu zmarłej osoby oraz akty urodzenia i akty potwierdzające zawarcie małżeństwa. W trakcie tego postępowania spadkowego sąd dokładnie bada sprawę i analizuje dostarczoną dokumentację. Następnie wydaje postanowienie stwierdzające prawo do spadku.

Ostatni etap postępowania spadkowego stanowi dział spadku, czyli podzielenie dóbr między spadkobierców. Może mieć charakter umowny (dzieje się tak, gdy wszyscy spadkobiercy wyrażają zgodę na wspólny podział) lub przebiegać przed sądem spadku (dochodzi do tego, gdy chociaż jeden ze spadkobierców nie zaaprobuje zaproponowanego podziału majątku).